SUNUS
Harf sistemini kullanan yazılarda üç türlü iml düzeni vardır: 1. Sese (söyleyise) baglı iml düzeni,
2. Kökene baglı iml düzeni,
3. Gelenege baglı iml düzeni.
Alfabe sistemi yüzyıllardan beri degismemis olan dillerde genellikle gelenege baglı iml düzeni hkimdir.
Böyle dillerdeki iml düzeni, baslangıçta sese ve kökene baglı olsa da zaman içinde söyleyiste meydana gelen
degismeler imlya yansıtılmadıgı için iml, söyleyis veya kökene baglı olmaktan çıkar ve geleneklesmis olur.
Yeni alfabelerin uygulandıgı dillerde ise söyleyise baglı bir iml düzeni benimsenebilir. Ancak diller sürekli
bir degisim içinde oldugu, dolayısıyla söyleyis de sürekli olarak degistigi için bu tür iml düzenlerinde de
zamanla geleneklesmeler baslar.
Bilindigi gibi Türk alfabesi de 1928â?²de kabul ettigimiz yeni bir alfabedir. Tabiî olarak yeni alfabemizde
söyleyis esas alınmıs ve söyleyise baglı bir iml düzeni öngörülmüstür. Bu bakımdan yeni Türk alfabesi
dünyada örnek gösterilecek alfabelerden biridir. Ancak asagıda belirtecegimiz bazı sebepler yüzünden
imlmız bir türlü yerine oturamamıs ve birtakım sıkıntılarla karsı karsıya kalınmıstır. Bu sebepler sunlardır: